Σε όλα τα ομαδικά σπορ, η ¨καταστασιακή" προπόνηση, δηλαδή η αναπαραγωγή στην προπόνηση καταστάσεων που ο αθλητής ενδέχεται να αντιμετωπίσει στον αγώνα, είναι σημαντική. Ειδικά η θέση του τερματοφύλακα στο ποδόσφαιρο, ως ιδιαίτερα τεχνική θέση, απαιτεί την συχνή επανάληψη στην προπόνηση συνθηκών αγώνα με σκοπό να εξελίξει ο τερματοφύλακας βασικά προσόντα που θα του επιτρέψουν να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της θέσης.
Με την "καταστασιακή" προπόνηση επιδιώκουμε πρώτα απ' όλα την απόκτηση γνώσης από τον τερματοφύλακα. Σκοπεύουμε -πάντα στα πλαίσια του δυνατού- να προετοιμάσουμε έναν τερματοφύλακα για τον οποίο καμία κατάσταση μέσα στο παιχνίδι, καμία φάση του αγώνα δεν θα είναι πρωτόγνωρη. Άρα ουσιαστικά ο καλά προετοιμασμένος "καταστασιακά" τερματοφύλακας αντιμετωπίζοντας συγκεκριμένες φάσεις στη διάρκεια του αγώνα, θα ανακαλεί στην μνήμη του, αυτοματοποιημένα και ασυνείδητα, την ανάλογη φάση που γνώρισε και αντιμετώπισε στην προπόνηση.
Η ταχύτητα αναγνώρισης κάθε φάσης, που προέρχεται από τη γνώση και τη μνήμη ανάλογων φάσεων είναι άλλωστε αυτό που ξεχωρίζει τον έμπειρο από τον άπειρο τερματοφύλακα. Η εμπειρία όμως και ο χαρακτήρας (σε αντίθεση με τις γνώσεις) δεν μπορούν να μεταφερθούν με θεωρητικά μαθήματα, με διηγήσεις. Αν ήταν έτσι θα αρκούσε ένας βετεράνος τερματοφύλακας να αφηγηθεί στον νέο τις δικές του εμπειρίες.
Φυσικά καλύτερη "καταστασιακή" προπόνηση από τον ίδιο τον αγώνα δεν υπάρχει, αλλά η συμμετοχή ενός τερματοφύλακα σε πολλούς αγώνες δεν είναι πάντα εφικτή, ακόμα και στις μικρές ηλικίες. Μην ξεχνάτε ότι ο βασικός τερματοφύλακας είναι ο πλέον αναντικατάστατος από την ενδεκάδα, πράγμα που με τη σειρά του σημαίνει πως οι αναπληρωματικοί σπάνια αγωνίζονται σε κανονικά παιχνίδια. Μην ξεχνάτε φυσικά πως όλοι οι τερματοφύλακες πριν γίνουν βασικοί, υπήρξαν αναπληρωματικοί...
Είναι φανερό λοιπόν πόσο σημαντική είναι η "καταστασιακή" προπόνηση (allenamento situazionale, την λένε οι Ιταλοί), οι οποία όμως πρέπει να ακολουθεί κάποιους κανόνες. Σημαντικότεροι από αυτούς είναι οι τέσσερις παρακάτω:
α) Ο χώρος στον οποίο την εφαρμόζουμε. Όχι σε μια γωνία του γηπέδου, σε μια άκρη ή ακόμα και έξω από αυτό. Αλλά στον φυσικό χώρο δράσης του τερματοφύλακα, στην εστία και στην περιοχή του, στο κανονικό γήπεδο.
β)Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στην ταχύτητα με την οποία εκτελείται η "καταστασιακή προπόνηση" και αυτό ακριβώς για να αναπαραστήσουμε όσο το δυνατό πιστότερα τις πραγματικές συνθήκες αγώνα. Βλέπω συχνά συναδέλφους που πραγματοποιούν "καταστασιακές" ασκήσεις σε αργή κίνηση, σχεδόν βαριεστημένα. Αυτό εκτός από ανώφελο, μπορεί να είναι και επικίνδυνο καθώς συνηθίζει τον τερματοφύλακα σε συνθήκες ήπιας ταχύτητας που σπάνια θα αντιμετωπίσει στον αγώνα.
γ)Όλες οι "καταστασιακές" ασκήσεις ανεξαρτήτως σεναρίου τελειώνουν μόνο αφού ο τερματοφύλακας μπλοκάρει ή ελέγξει την μπάλα και την προωθήσει σε ελεύθερο συμπαίκτη του για να ξεκινήσει η αντεπίθεση της ομάδας του ή αν η μπάλα βγει εκτός γηπέδου (άουτ, κόρνερ ή πλάγιο). Μέχρι να συμβεί κάτι απ' τα δύο η άσκηση συνεχίζεται ανεξαρτήτως του αν έχουμε υπερβεί το σενάριο.
Ας δούμε το παράδειγμα μιας από τις πιο συνηθισμένες "καταστασιακές" ασκήσεις: της σέντρας από τα δύο άκρα του γηπέδου, όπου σκοπός του τερματοφύλακα είναι να κάνει έξοδο και να μπλοκάρει ή να διώξει με γροθιές την μπάλα. Αν δεν τα καταφέρει, δεν σταματάμε την άσκηση, αλλά συνεχίζουμε με κεφαλιά ή σουτ των επιθετικών που έχουμε χρησιμοποιήσει, μέχρι ή να μπει γκολ ή να μπλοκάρει ή να ελέγξει ο τερματοφύλακας ή να βγει η μπάλα εκτός γηπέδου.
και
δ) Προσπαθούμε (αν και είναι αλήθεια πως αυτό δεν είναι πάντα εφικτό) στις καταστασιακές ασκήσεις να χρησιμοποιούμε πραγματικούς ποδοσφαιριστές, όχι ομοιώματα και αν είναι δυνατό όχι μόνο τους άλλους τερματοφύλακες, αλλά και τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές της ομάδας, έτσι ώστε η αναπαραγωγή των συνθηκών του επίσημου παιχνιδιού να γίνεται όσο πιστότερα μπορούμε.
Σε μια από τις επόμενες καταχωρήσεις θα δούμε μερικές συγκεριμένες ασκήσεις "καταστασιακής" προπόνησης
Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009
Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009
Μια ομάδα μόνος του...
...ο τερματοφύλακας σε ερασιτεχνική κατηγορία της Γερμανίας που μόλις αφού απέκρουσε πέναλτι, σημείωσε γκολ με ισχυρό βολέ. Δείτε το εδώ:
http://www.sport24.gr/html/ent/665/ent.283665.asp
Ουάου που λέει κι ο λαός μας...
.............
http://www.sport24.gr/html/ent/665/ent.283665.asp
Ουάου που λέει κι ο λαός μας...
.............
Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2008
Η Μεγάλη των Τερματοφυλάκων Σχολή
Είναι πανθομολογούμενο πως η μεγαλύτερη σχολή τερματοφυλάκων στον κόσμο είναι η ιταλική. Πράγματι στην Ιταλία έχει εξελιχθεί ο τρόπος που αντιμετωπίζεται αγωνιστικά ο ρόλος του τερματοφύλακα και έχει προχωρήσει ιδιαιτέρως η έρευνα πάνω στην προπονητική των αθλητών που αγωνίζονται στη συγκεκριμένη θέση.Τα αποτελέσματα είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού καθώς δεν υπάρχει χρονιά που να μην βρίσκεται ένας Ιταλός τερματοφύλακας μέσα στους τρεις-τέσσερις καλύτερους στον κόσμο.
Ας θυμηθούμε τον Αλμπερτόζι, λίγο μετά τον Τζοφ (αλλά και τον πολύ καλό Ιβάνο Μπορντόν που έμεινε στη σκιά του), αργότερα τους Τζένγκα, Παλιούκα, Γκάλι, τον Περούτσι που έπαιζε ως πολύ πρόσφατα σε ηλικία 43 ετών, σήμερα ακόμα τον Τόλντο και φυσικά τον -πιθανότατα καλύτερο στον κόσμο- Τζανλουΐτζι Μπουφόν.
Φυσικώ τω λόγω λοιπόν στο ιταλικό πρωτάθλημα συναντάμε μερικούς από τους καλύτερους διεθνώς τερματοφύλακες. Είναι προφανές πως για να αγωνιστεί με επιτυχία κάποιος ξένος τερματοφύλακας στην Ιταλία θα πρέπει να είναι εξαιρετικός. Σε μία χώρα που απέτυχε ο μεγάλος Έντβιν Φαν ντε Σααρ, τα παραδείγματα μη Ιταλών επιτυχημένων γκολκίπερ είναι λίγα, αλλά χαρακτηριστικά: Ο Βραζιλιάνος Τζίντα της Μίλαν είναι ένας, ο Μάννινγκερ της Γιούβε είναι ένας άλλος και φυσικά ένα μπράβο αξίζει και στον δικό μας Δημήτρη Ελευθερόπουλο που εδώ και κάμποσα χρόνια καταφέρνει να τον εμπιστεύονται ομάδες της "γείτονος".
Στο βίντεο που θα δείτε μέσω του παρακάτω συνδέσμου θα πάρετε μια ιδέα από τις καλύτερες στιγμές των τερματοφυλάκων του "campionato" για το 2008. Έτσι για να αποχαιρετίσουμε όμορφα τη χρονιά που φεύγει. Προσέξτε ειδικώς την επέμβαση του Αμπιάτι (είναι εκείνη στο νούμερο 5). Καλή διασκέδαση και Καλή Νέα Χρονιά!!!
....................
Δευτέρα, 08 Δεκεμβρίου 2008
Δολοφονία
Το ιστολόγιο του "Ανεξιχνίαστου Ιππότη" εκφράζει τη φρίκη του για την εν ψυχρώ δολοφονία ενός παιδιού 15 μόλις ετών από ασυνείδητα και επίορκα όργανα της Ελληνικής Αστυνομίας και τη συμπαράσταση του στους κοινωνικούς αγωνιστές που διαδηλώνουν σε κάθε ελληνική πόλη και στο εξωτερικό.
Τετάρτη, 03 Δεκεμβρίου 2008
Ο παππούς.
Ο σημαντικότερος "παππούς" του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι παλαιότερος και από την ίδια την ομάδα που αγωνίστηκε.Τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Γεννήθηκε στα 1907 στον Πειραιά και βαδίζει φέτος αισίως στα 101 χρόνια του. Είναι φυσικά ο Αχιλλέας Γραμματικόπουλος.Τερματοφύλακας του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδος προπολεμικώς, αφηγείται την ιστορία του αγώνα της Εθνικής Ελλάδος στο Μιλάνο για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου στα 1934. Όταν είδαν οι Έλληνες διεθνείς στα αποδυτήρια τους Ιταλούς, σωματώδεις, ψηλούς και με φήμη εξαιρετικών ποδοσφαιριστών τους κατέλαβε σχεδόν πανικός. Ο κυρ-Αχιλλέας τότε εμψύχωσε τους συμπαίκτες του λέγοντας: "Τι φοβάστε μωρέ; Μάνα τους γέννησε κι αυτούς, μάνα μας γέννησε κι εμάς!" και άρχισε να τραγουδάει το "μαύρη είν' η νύχτα στα βουνά".
Από τις πρώτες στιγμές του αγώνα η ελληνική εστία δέχτηκε ασφυκτική πίεση από τους Ιταλούς -που στο τέλος αυτού του μουντιάλ ανακηρύχθηκαν πρωταθλητές κόσμου- και σε μια από τις πρώτες φάσεις έπεσε η τραγιάσκα του Αχιλλέα στο έδαφος. Για να καταφέρει να την μαζέψει, σε κακά χάλια και τσαλαπατημένη από τα πόδια συμπαικτών και αντιπάλων, χρειάστηκε να περάσουν δεκαεπτά (17) ολόκληρα λεπτά και αυτό πρέπει να είναι ένα από μεγαλύτερα ρεκόρ συνεχούς άσκησης πίεσης σε μία εστία. Για την ιστορία το τελικό σκορ ήταν 4-0 υπέρ της Εθνικής Ιταλίας και παρά ταύτα ο Γραμματικόπουλος δέχτηκε πρόταση μεταγραφής στη Μίλαν,φανταστείτε πόσα είχε πιάσει ο "παππούς"...
Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008
Μεγάλες Αποκρούσεις- David Seaman

Μια από τις μεγαλύτερες αποκρούσεις της σχετικά πρόσφατης ιστορίας του ποδοσφαίρου.
Ο Άγγλος David Seaman σε μια επέμβαση στο όριο των νόμων της φύσης, με άμεση και αποτελεσματική εκτίναξη σε φορά αντίθετη από εκείνη της κίνησής του. Εξαιρετική!
Και όμως ο ίδιος τερματοφύλακας στάθηκε κάποτε υπεύθυνος για τον αποκλεισμό της εθνικής του ομάδας στα προημιτελικά του Μουντιάλ του 2002 από την Βραζιλία, καθώς δέχτηκε ένα ανόητο (και ακούσιο κατά δήλωση του σκόρερ) τέρμα.
Ποιος ξέρει γιατί από τα δύο θα τον θυμούνται περισσότερο τώρα που σταμάτησε το ποδόσφαιρο; Παράξενη η μοίρα του τερματοφύλακα έτσι κι αλλιώς...
Απολαύστε στον πιο κάτω σύνδεσμο τον ξεχωριστό David Seaman:
....................................................................................................................
....................................................................................................................
Τρίτη, 08 Ιουλίου 2008
Μεγάλες Αποκρούσεις- Nelson Dida

Δύο εξαιρετικές αποκρούσεις του διεθνή Βραζιλιάνου τερματοφύλακα της Μίλαν,Τζίντα.
Προσέξτε και στις δύο την αλλαγή κατεύθυνσης στην φορά του σώματός του πριν από την επέμβαση. Αυτή ακριβώς η ικανότητα του τερματοφύλακα να πετάγεται από την μία πλευρά στην άλλη και να προσαρμόζει την τοποθέτηση του σώματός του ανάλογα με την εξέλιξη της φάσης μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου, είναι που χαρακτηρίζει τους μεγάλους τερματοφύλακες.
Η πρώτη απόκρουση είναι από αγώνα Ajax-Milan:
και η δεύτερη από αγώνα του ιταλικού πρωταθλήματος Chievo-Milan 0-1:
.
.
.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)